|
بيا كه در غــــم عشقت مشوشم بي تو بيا ببين كه درين غم چه ناخوشم بي تو شب از فراق تو مي نالم اي پري رخسار چو روز گردد گويي در آتشــــــــــم بي تو دمي تو شربت وصلــــــــم نداده اي جانا هميشه زهر فراقت همي چشم بي تو اگر تو با من مسكين چنين كني جانا دوپايم از دو جهان نيز در كشم بي تو پيام دادم و گفتــــــم بيا خوشم ميــــــــدار جواب دادي و گفتي كه من خوشم بي تو
+ نوشته شده توسط سیما در جمعه بیست و هفتم آبان 1384 و ساعت
0:19 |
اشكي كه بيصداست + نوشته شده توسط سیما در جمعه بیست و هفتم آبان 1384 و ساعت
0:15 |
و عاشق ....... + نوشته شده توسط سیما در جمعه بیست و هفتم آبان 1384 و ساعت
0:12 |
برگ از درخت خسته شده بود ، پاییز بهانه بود % + نوشته شده توسط سیما در شنبه بیست و یکم آبان 1384 و ساعت
22:12 |
سلام نازنینم بسیار پریشانم و از بهر پریشانی دگر بار پناه خود را در قلم و تکه کاغذی یافتم تا به یادت و با ذکر نامت خلوتی گزینم در پناهت. باشد که پناهم دهی . من برایت می نویسم .می نویسم از دلتنگی هایم ،از پرپر شدن گلهای امیدم در بهار زندگی . و تو نوشته هایم را می خوانی ؟تو حالم را می دانی؟می دانی از بهر چه پریشانم و پریشانیم از چیست؟ من برایت می نویسم. می نویسم از اعماق وجودی که سراسر غرق است در بحر نگاهت وبه گل مانده لحظه دیدارت .وتو نگاهم را می خوانی؟تو می دانی با نگاهم چند صد گل سرخ برای چشمانت می فرستم؟تو میدانی نگاهم در التماس دیدارت کم سو می گردد؟ من برایت می نویسم. می نویسم از کلبه ای که روی متلاطم ترین امواج اقیانوسی ناارام ساخته ام تا کلبه عشقی باشد از برای ما .و تو می دانی ما کیست؟می دانی که من و تو ما می شویم؟می دانی که من همه تن از شوق رسیدن به گردت خود را اواره کوه و بیابان کرده ام؟ من برایت می نویسم. می نویسم از اشعاری که در شبان تنهایی خویش از فراقت می سرایم و در سحرگاهی از برای مغربم هزاران بار سوار بر قاصدک مهربان برایت می فرستم . و تو قاصدکی را که از سوی من می اید می شناسی؟تو هم در شبان تنهایی ات برایم شعر می سرایی تا سوار بر قاصدک مهربان برایم فرستی؟ من برایت می نویسم. می نویسم از پنجره ای که هر شب رو به مهتاب باز است و من پشت ان پنجره هرشب دردت را با مهتاب می گویم و خیره می شوم به چشمک ستاره ام . و تو هم پنجره ات شبانگاهان رو به مهتاب باز است؟تو هم می دانی که ستاره ای در اسمان رو به پنجره ات هر شب تا صبح برایت چشمک می زند تا شبی نگاهش کنی ؟ و من برای تو می نویسم . اری نازنینم فقط از تو و برای تو می نویسم که دانی عاشقت هستم که دانی شب را تا صبح از فراقت دردم را چه می کنم که دانی شبا نگاهان نگاهم چه بارانی دارد و چند قاصدک برایت فرستاده ام .و تو پناهم می دهی؟؟؟؟؟؟
+ نوشته شده توسط سیما در شنبه بیست و یکم آبان 1384 و ساعت
21:45 |
تکیه به شونه هام نکن من از تو افتاده ترم ما که به هم نمی رسیم بسه دیگه بزار برم کی گفته بود به جرم عشق یه عمری پرپرت کنم حیف تو نیست کنج قفس چادر غم سرت کنم؟ من نه قلندر شبم نه قهرمان قصه ها نه برده ی حلقه به گوش نه ناجی فرشته ها من عاشقم همین و بس غصه نداره بی کسیم قشنگی قسمت ماست که ما به هم نمی رسیم.مگه نه؟
+ نوشته شده توسط سیما در شنبه بیست و یکم آبان 1384 و ساعت
21:44 |
بعد از تو من چه کنم با این دل تنها .تنها دعا می کنم به اندازه ی تنهاییهایم.خوشبخت شوی اما هم قفسم را خواندی با گریه هایم گریه کردی با خنده هایم خندیدی .مرحبا بر تو افرین اما تو کجا خواهی نوشت از بی وفایی و بازی روزگار.من می نویسم تو بخوان اما دیگر با گریه هایم گریه مکن .بگذار در این تنهایی بغض غزلگریه هایم را با یاد تو گریه کنم .هر چند که گریه هایم از شانه های تو بی نصیب است .هر وقت غروب غزل دلتنگی برای شب نوشت ورفت من به شوق هرم گرم نفسهایت دل را در تنهایی به یاد و خاطره های تو سر گرم می کنم .ترا به حرمت دلتنگیهای عاشقی هرگز فکر نکن که تنهایی. بدان که همیشه چشمانی نگران توست.
بی نهایت، تا قیامت، دوستت دارم. سیمای تو
+ نوشته شده توسط سیما در شنبه بیست و یکم آبان 1384 و ساعت
21:43 |
داشت نگاهم می کرد پرسیدمش: چه خبر؟ خنده ی تلخی کرد و گفت : بد بغض کرده بود با اشکی پنهانی و با لبانی لرزان خبر رفتنش را می داد گریست در میان اشک گفت تو اسمان دلم باقی خواهی ماند در بهت و ناباوری ماندم باورم نمی شد با بغضی از دلتنگی بر لبانم با نگاهی لبریز از ناباوری گفتمش: هیچ کس درد تنهاییهای منو چاره نکرد الا دل تنگیهای تو سرش را بر شانه ام گذاشت همچون گذشته که دلتنگ می شد چه خواب پریشانی تو بیداری می دیدم ارزو می کردم که هرگز او را نمی دیدم به دل گفتم: دیدی گفتم نشو عاشق مباش عاشق که عشق اوارگی دارد،بیچارگی دارد.
+ نوشته شده توسط سیما در شنبه بیست و یکم آبان 1384 و ساعت
21:43 |
محبوبم گفته بودم هیچ بهانه ای نیست برای نوشتن ! حالا که خوب فکر میکنم میگم: اینکه میشه برای تو نوشت ، بهترین بهانه نوشتن است این هم چند خطی برای تو و به احترام عشقم به تو هرگز تو را فراموش نخواهم کرد حتی اگر مرا از یاد ببری و هرگز از تو رنجور نخواهم شد چرا که تو را دوست دارم و دیوانه وار عاشقت گشتم چرا که مهربانی را در وجودت دیدم با نگاهت وجودم را دگرگون ساختی و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم نه تو از عشق من دست می کشی و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود سوگند که وجود تو در سرنوشت من امده است و اگر با وجدانت اشاره کنی فرسنگها را خواهم پیمود چرا که شب عشق بسیار طولانی است و قلبم در ارزوی تو می سوزد انگاه که از برابر دیدگانم دور شوی خورشید وجودت پنهان می گردد و ابر های غم و اندوه مرا در بر می گیرد و به دنیای غریبی می برد همیشه در قلبم حضور داری و عشقت زندگیم را گلباران کرده است تمامی این دنیا را با قلبی پر از رمزو راز به دنبالت طی کردم محبوبم همیشه به انتظار بازگشتت خواهم ماند من همیشه چشم انتظار نگاهت خواهم ماند
+ نوشته شده توسط سیما در شنبه بیست و یکم آبان 1384 و ساعت
21:41 |
اگه بعد از سالها بازم از نگام خوندی که بیشتر از گذشته دوستت دارم و یا به اندازه ی یه دلتنگی عاشقونه هنوز دلم برات تنگ میشه ، بی خیال دل من % + نوشته شده توسط سیما در شنبه بیست و یکم آبان 1384 و ساعت
21:40 |
گریه کن جداییا ما رو رها نمیکنن ادما انگار برای ما دعا نمیکنن گریه کن منم دارم مثل تو گریه میکنم به خدای اسمونامون گلایه میکنم گریه کن واسه شبایی که بدون هم بودیم تنهایی برای سنگینی غصه کم بودیم گریه کن سبک میشی روزای خوش یادت میاد گرچه که تو تقویمامون نیستن اون روزا زیاد گریه کن برای قولی که بهش عمل نشد واسه مشکلاتی که بودش و هست وحل نشد گریه کن واسه همه واسه خودت برای من توی بارونی ترین ثانیه حرفاتو بزن گریه کن تا ایینه شه باز اون چشای روشنت واسه موندن لازمه فدای گریه کردنت .
+ نوشته شده توسط سیما در چهارشنبه یازدهم آبان 1384 و ساعت
14:31 |
وقتی رفت دلبسته چشمای همدیگه بودیم، یه چیزی مثل اونی که مولوی میگه بودیم وقتی رفت حاشیه درختامون طلایی بود، ماه تو اسمون بود و قحطی روشنایی بود وقتی رفت هر دوی ما بد جوری دیوونه بودیم، از اونایی که به یاد هرکی میمونه بودیم وقتی رفت یه تکه از گنبد نیلی کنده شد، سرنوشت بازم توی مسابقه برنده شد وقتی رفت به روش نیاورد اشک من داره میاد، بست چشاشوگفت به من گریه نکن خیلی زیاد وقتی رفت هر دومونو گذاشت تو ناباوری، من بهش گفتم حالا اینبار نمی شه که نری وقتی رفت یه عالمه سوالا بی جواب شدن، ماهیها تو تنگای بلورمون عذاب شدن وقتی رفت دو تا ستاره رو زمین افتادن، من ازش پرسیدم اخرش چیه اون گفت همین وقتی رفت پاییز بودو خدا بودو طاق کبود، من نبودم زیر طاق اسمون اونم نبود وقتی رفت غبار نشست رو رویاهای اطلسی، دیگه هیچ کسی نشد عاشق چشمای کسی وقتی رفت درا به روی هر دومون بسته بود، یه چیزی مثل یه دل تو این میون شکسته بود وقتی رفت دریا دیگه به ماهیها نگاه نکرد، ماه دیگه درنیومد ستاره ادعا نکرد وقتی رفت لونه هیچ پرنده ای چراغ نداشت، واسه درد دل من هیچکسی رو سراغ نداشت وقتی رفت فهمیدم این کارا همش کار اونه، خط زدم رو ارزو گفتم نه دیگه باطله وقتی رفت اشکامو ریختم تا پشیمونش کنم، اما اون گفت نباید اینجوری حیرونش کنم وقتی رفت پرنده های کوچه بی دونه شدن، عاقلا رفتنشو دیدن و دیوونه شدن اخرین لحظه گذاشتم سرمو رو شونه هاش، تا شاید برن همه بهونه هاش اما اون تصمیم ارغوانیش رو گرفته بود، پیش من بود ولی انگار که از اینجا رفته بود وقتی رفت یه قطره اشک از شهر چشاش جاری بود، همونو ازش گرفتم اخه یادگاری بود وقتی رفت هیچی دیگه رفته و من بی خبرم، نامه شو نوشتم اما کجا باید ببرم بهتره که بریزم اشکامو پشت سرش، تا شاید نباشه واسه همیشه رفتنش کاش بیاد مسافرش هرکی سفر کرده داره، کاش بیادو یه دل رو از دلهره در بیاره خداحافظ تمامی سفر کرده هامون، کاش خدا بفرسته اونارو دوباره برامون.
+ نوشته شده توسط سیما در چهارشنبه یازدهم آبان 1384 و ساعت
14:28 |
در ماسه ها نوشتم دریای هستی من از عشق توست سرشار این را به یاد بسپار
+ نوشته شده توسط سیما در چهارشنبه یازدهم آبان 1384 و ساعت
14:25 |
برو مسافر من برو سفر سلامت نگو که روز دیدار بمونه تا قیامت تا وقتی زنده هستم منتظرت میمونم برو خدا به همرات دردو بلات به جونم این لحظه های اخر بگو میمونی پیشم از فکر رفتن تو دارم دیوونه میشم می خوام به دورت امشب پروانه وار بگردم به این امید که شاید بگی که بر می گردم ارزو دارم امشب با تو هرگز نمیره سپیدگی نباشه تو رو ازم بگیره برو مسافر من برو سفر سلامت
+ نوشته شده توسط سیما در چهارشنبه یازدهم آبان 1384 و ساعت
14:23 |
تند وتند تقويم را ورق ميزنم!به دنبال تاريخ آن روز عزيز! اما پيدايش نمي کنم!خدايا مگر مي شود؟ما هر دو با هم آن روز را آن روز عزيز را توي دفتر خاطرات مشترک دلمان علامت زديم و توخود خود تو با همان دستخط هميشگيت بالاي صفحه نوشتي مهم! نه خدايا!چطور ممکن است؟؟؟ همه ي عمر تمام تقويم ها را ورق مي زنم!فقط براي رسيدن به آن تاريخ..... و هيچ وقت نمي فهمم که تو آن صفحه را چقدر بي رحمانه به دل آتش سپردي. + نوشته شده توسط سیما در چهارشنبه یازدهم آبان 1384 و ساعت
14:20 |
در کوچه پس کوچه های خیالم تو را که شبیه رویایی می جویم چند وقتی است که دیگر به خانه دلم سر نمی زنی نمی دانی که چگونه وابسته وجودت شدم نمی دانی که حرفهایت بهترین هدیه است. ای تک همدرد من در این کره خاکی از تو می خواهم باز هم برایم حرف بزنی.
+ نوشته شده توسط سیما در چهارشنبه یازدهم آبان 1384 و ساعت
14:16 |
عميق ترين درد در زندگی مردن نيست ، + نوشته شده توسط سیما در چهارشنبه یازدهم آبان 1384 و ساعت
14:12 |
اه خدایا وقتی دل گرفته و غمدار است، وقتی همه دوستان دشمنند، وقتی خانه زندان است،وقتی مرگ زندگیست اما از تو گریزان است،وقتی سوختن تنها علاجش ساختن است، وقتی دوست داشتن پایانش شکست واز یاد بردن است،وقتی عمق همه نگاه ها یک لجنزار متعفن است، وقتی ورای هر حرفی نیش یک افعی کشنده است ، وقتی در همه راه ها چاه پنهانیست، وقتی اسمان بالای سرت سیاه از دود دلهای گرفته است، به چه می توان خود را دلخوش ساخت؟
+ نوشته شده توسط سیما در سه شنبه سوم آبان 1384 و ساعت
13:16 |
+ نوشته شده توسط سیما در یکشنبه یکم آبان 1384 و ساعت
21:31 |
یقین دارم که چشمام یادت رفته و نمی شناسیم پس می ترسم احساس می کنم اغوشت به من متعلق نیست پس می لرزم فکر می کنم هرگز دوستم نداشتی ونخواستی بگی چرا پس می گریم دلم می خواد قاطع و محکم نگام کنی و بگی : نترس عزیزم هنوز چشمات یادم نرفته که دیگه نخوام توشون نگاه کنم ارزو دارم نری و محکم بغلم کنی و بگی : نلرز عزیزم هنوز اغوشم مال هیچ کسی نیست که نتونی توش خودتو گرم کنی دوست دارم سرمو بذاری روی شونه ات و بگی : گریه نکن عزیزم دلم هنوز سنگی نشده که با اشک های تو اتش نگیره
+ نوشته شده توسط سیما در یکشنبه یکم آبان 1384 و ساعت
21:30 |
گاهی اسمان پر از ستاره ست ولی اون میون یه چیزی از همه ستاره ها قشنگتره اون ماهه .ماه من تویی!من اسم اونم گذاشتم تو! می دونی؟ وقتی باهاش حرف میزنم همش ازم یه چیزی می پرسه! میگه:دوستم داری؟ منم میگم:اره دوستت دارم ولی دیشب ازم یه چیزه دیگه پرسید گفت:تو چرا هیچ وقت ازم نمی پرسی که دوستت دارم یا نه؟ کمی فکر کردم. سرم رو پایین انداختم و یواشکی گفتم :تو چی؟ دوستم داری؟ اول جوابم رو نداد! میدونی چی گفت؟ گفت: قلبتو بده . گفتم: چه جوری؟ گفت: چشماتو ببند ویه نفس عمیق بکش قلبت خودش میاد پیشم منم همون کاری رو کردم که ماه گفت ماه قلبمو گرفت و روش یه چیزی نوشت و اونو پس داد میدونی چی نوشت؟ نوشته بود : دوستت دارم اره دوستت دارم نوشته ماه رو قلبم موند !هنوزم هست ! تا اخرم می مونه!
+ نوشته شده توسط سیما در یکشنبه یکم آبان 1384 و ساعت
21:28 |
هیچکی درکم نمی کنه. ای کاش تو پیشم بودی و می دیدی که چه حالی دارم. می دیدی که سکوت همه زندگیمو گرفته. کاش بودی و می دیدی که از وقتی رفتی زخم دلم بدتر شده .کاش بودی و گریه های شبانه ام را هم پایی می کردی. کاش با دستهای مهربونت گونه های خیسم را پاک می کردی. کاش دست نوازش به سرم می کشیدی بلکه این دلم کمی ارام می شد. اگه بودی می دیدی که چطور با قلم و کاغذ دست و پا می زنم و چرند می گم. ای کاش تو چرندهای منو می خوندی . کاش ،کاش،کاش.......
+ نوشته شده توسط سیما در یکشنبه یکم آبان 1384 و ساعت
21:28 |
هر کی هستم هر چی هستم ، پای عهدمان نشستم عهدی که تو وقت گرم یه شب رویایی بستم اگه اسان اگه سختم ، بی تو من یه تیره بختم با تو ای همیشه با من ،صاحب تاجم و تختم به تو ساده دل ندادم که بری ساده ز یادم من هلاک بودن تو ،بی تو شمعی رو به بادم اسم تو نبض صدامه ،وسعت بی انتهامه رک و راست و بی قرارم ، منه عاشق سیاه بخت عشق پاک و مهربونت زد به قلبم تیر ارش تو را دارم ای عزیزم،گریه ها را دور میریزم تو اگه بخوای واسه تو با دل شب می ستیزم تو منو تنها نذاشتی،منو تو صحرا نکاشتی من چه خاکی به سرم بود اگه تو دوستم نداشتی پیشکشت دل مریضم،اگه باشه تو را قابل خجلم از خوبیات و از تمام مهربانیت قربان اسم بزرگت،قربان شیرین زبانیت دیگه از تو دور نمی شم ،پای همه چیزش نشستم،پاش بیاد سرمم میدم .
+ نوشته شده توسط سیما در یکشنبه یکم آبان 1384 و ساعت
21:25 |
|
درباره وبلاگ
سلام عزیزم ،به وبلاگ من خوش اومدی .امیدوارم خوشت بیاد.اگه لطف کنی برام نظر بدی ممنون میشم.
با تشکر سیما طراح قالب
|
با صداقت،
کاش احساس نیاز دیدنت چون وجودت از وجودم دور بود. 
