قلبم برای کسی می تپد که دوست داشتن را به من آموخت

            دلم شور کسی را می زند که بی قراری را تنها برای دیدار او داشتم

            دلم تنگ کسی می شود که عشق را با او آغاز کردم

           دلم برای چشمان سیاهی تنگ است که زندگی را به من آموخت

           و اما اکنون که او دوست داشتنم را باور نمی کند

            برای که بی قراری کنم ؟چشم انتظار چه کسی باشم ؟

            شوق دیدار چه کسی آرامشم دهد؟

            کسی که آرامشم را از من گرفت؟

            دوست دارم....

            لعنت به این دل که هیچ گاه نمی تواند حرفهای نگفته اش را جاری سازد

           حرفهایی که.... نه ، بگذار اولین بار حرفهای نگفته ام را برای کسی بگویم

           که دیگر برایم رویا شده کسی که با او بودن برایم جز ء محالات و غیر ممکن شده .

           بگذار حرفهایم مثل همیشه ناتمام بماند ....

 

 

 

 

 

یک نصیحت

 

هيچ وقت نخوا دلت پيشه دل كسي ديگه باشه

چون اين دنيا اينقدر كوچيكه كه دو تا دل پيشه هم جا نمي شن

اما اگه تونستي دلتو پيشه دلي بزاري

هيچ وقت دل از دلش نكن

چون اين دنيا اينقدر بزرگه  كه اگه دلي رو گم كني هيچ وقت

پیداش نمی کنی

دلم هوای یار کرده

 

 

              دلم از خیلی کسا پره عزیز مهربون                    تو دیگه نمک رو زخم کهنه دلم نپاش

              دلم از خيلي كسا گرفته يار مهربون                  تو ديگه يه غم رو غم هام توي نگام نباش  

             نمي دوني كه چقدر دلم پره تو اين روزا              نمي دونم از كي و از چي گرفته نازنين

             هيچكس نيست كه رازمو بهش بگم ،حرف بزنم     توي اين روزا دلم بجز صدا تو نمي خواد

 

 

 

                  اگه بگم که قول مي دم تا هميشه باهات باشم

                  اگه بگم که حاضرم فداي اون چشات بشم

                  اگه بگم توآسمون عشق من فقط تويي

                  اگه بگم بهونه ي هر نفسم تنها تويي

                  اگه بگم قلبمو من نذر نگاهت مي کنم

                  اگه بگم زندگيمو بذر بهارت مي کنم

                  اگه بگم ماه مني ، هر نفس راه مني

                 اگه بگم بال مني ، لحظه ي پرواز مني

                 ميشي برام خاطره ي قشنگ لحظه ي وصال؟

                 ميشي برام باغبون ميوه هاي تشنه و کال؟

                 ميشي برام ماه شباي بي سحر؟

                 ميشي برام ستاره ي راه سفر؟

                 ولي بدون هرجا باشي يا نباشي مال مني

                 بدون اگه براي من هم نباشي عشق مني

                 براي سعادتت شبا شعرامو من داد مي زنم

                 براي خوشبختي تو خدا رو فرياد مي زنم

                 گفتم اين و بنويسم که دوست دارم عزيزم

                 بيشتر از تو مي دونم من که تو اينو نمي دوني....

 

 

سهم تو

 

 

           این شب مهتابیم را با تو قسمت می کنم

           تا سحر بی خوابیم را با تو قسمت می کنم

           تا تب و تاب مرا وقت سرودن حس کنی

          یک غزل بی تابیم را با تو قسمت می کنم

           از دو نیمه یک نیمه ی دل مردگی سهم خودم

           نیمه ی شادابیم را با تو قسمت می کنم

           بعد عمری حاصلم امشب این است و من امشب همین

           خلوت سهرابیم را با تو قسمت می کنم

          صبح فردا هم اگر پیشم بمانی امشب این

          آسمان آبی را با تو قسمت می کنم.

 

 

 

 

گفتی بهم تا شقایق هست زندگی باید کرد

نیستی تا ببینی که شقایق هم مرد

دیگه با چه چیزی کسی رو دلخوش کرد

یادته گفتی به من اومدی سراغ من نرم و آهسته بیا

تا مبادا ترکی برداره چینی نازک تنهایی تو

اومدم آهسته نرمتر از یک پر قو

خسته از دوری راه

خسته و چشم به راه

یادته گفتی بهم عاشقی یعنی دچار

فکر کنم شدم دچار

تو خودت گفتی چه تنهاست ماهی اگه دچار دریا باشه

آره تنها باشه

یار غم ها باشه

یادته میگفتی گاه گاهی قفسی میسازم

میفروشم به شما تا به آواز شقایق که در آن زندانی ست

دل تنهایی تان تازه شود

دیگه حتی اون شقایق که اسیر قفسه

نیست که تازگی بده به این دل تنهایی من

پس کجاست اون قفس شقایقت؟

منو با خودت ببر به قایقت

راست میگفتی کاش مردم دانه های دلشان پیدا بود

کاشکی دلشون شیدا بود

من به دنبال یه چیز بهترینم

تو خودت گفتی بهم

بهترین چیز رسیدن به نگاهیست که از حادثه عشق ترست.

  

 

 

بگو و خلاص

 

                   چون به ديدار دوست می روی ؛
           ديدار را درياب
           کسی چه می داند ؟
           شايد فرصتی ديگر دست ندهد
           آنگاه پشيمانی سودی نخواهد داشت
           درست همان گذشته نشکفته است که آزارت می دهد
           همان چيزی که می خواهی بگويی و نمی توانی
           کسانی هستند که آرزو دارند به کسی بگويند
           دوستت دارم
           و سالها دو دلند و اين را بر زبان نمی رانند
           روزی می رسد که او رفته است
           و عاشق می گريد و فرياد می کند
           نتوانستم به او بگويم دوستش دارم ...

 

 

 

خداوندا

 

                                  خدایا خودت راز دل  همه ما رو نگفته میدانی

                                  پس می دانی چی ازت می خواهم .......

                                  خدا جونم  تو که سیماتو فرامش نکردی؟

                                  پس یه نگاه بهم بکن فقط یه نگاه کوچولو

                                  منتظر جوابت می مونم ...................

                                 (  خدایا سینه هامان بی عشق مباد )

                                                                                   عامین

 

 

خداوندا...

تو مسئولی خداوندا مرا بی آنکه خود خواهم اسير زندگی کردی..

کدامين دست جز دست تو غم ريزد به کام من

چرا شد قرعهء محنت بنام من

که حتی نيمه شبها اشک غم ريزم بپای تو

به اميد صفای تو ... به اميد دوای تو ...

 نی می زنم که عشق به صحرا بیاورم

شعری درست مثل تو زیبا بیاورم

نی می زنم که با دل من آشنا شوی

تقصیری از تباهی خود را بیاورم

من سر به زیر عشق توام فرصتی بده

شاید سری به عشق تو بالا بیاورم

 

 

 

 

 

از عشق هم خسته

 

چون نهالی سست می لرزد

روحم از سرمای تنهایی

می خزد در ظلمت قلبم

وحشت دنیای تنهایی

دیگرم گرمی نمی بخشی

عشق ، ای خورشید یخ بسته

سینه ام صحرای نومیدی ست

خسته ام ، از عشق هم خسته

 

بارها

 

^در اين سياه مشق^زندگي،

^بارها^نام تو را تکرار کردم

^بارها^دوستت دارم را فرياد زدم

^بارها^اميد ديدنت را تمنا کردم

^بارها^سياهي اين زندگي را با عشق تو سپيد^کردم

^بارها^باور کردم ، بارها عشق تو را باور^کردم

^بارها^نيازم را به حضورت اعتراف کردم

^بارها^چشمانت را در خواب نگاه کردم

^بارها^با ياد تو سرود تلخ زندگي را از نو آغاز^کردم

^بارها^تکرار کنان خدا را صدا کردم

^آيا تو يک بار ، فقط يک بار ميدانستي

^تنها بهانه زندگي من^هستي؟

 

 

شیرین و فرهاد

 

مهرورزان زمان های کهن

هرگز از خویش نگفتند سخن

که در آنجا که « تو » یی

بر نیاید دگر آواز از « من »

ما هم این رسم کهن را بسپاریم به یاد

هر چه میل دل دوست ،

بپذیریم به جان ؛

هر چه جز میل دل او ،

بسپاریم به باد !

آه ! باز این دل سرگشتۀ من

یاد آن قصۀ شیرین افتاد ،

بیستون بود و تمنای دو دوست

آزمون بود و تماشای دو عشق

در زمانی که چو کبک ،

خنده می زد « شیرین »

تیشه می زد « فرهاد »

نه توان گفت به جانبازی فرهاد : افسوس

نه توان کرد ز بیدردی « شیرین » فریاد

کار « شیرین » به جهان شور برانگیختن است !

عشق در جان کسی ریختن است !

کار فرهاد ، بر آوردن میل دل دوست

خواه با شاه درافتادن و گستاخ شدن

خواه با کوه در آویختن است .

رمز شیرینی این قصه کجاست ؟

که نه تنها شیرین ،

بی نهایت زیباست ؛

آن که آموخت به ما درس محبت می خواست :

جان چراغان کنی از عشق کسی

به امید ش ببری رنج بسی  

تب و تابی بُوَدت هر نفسی

به وصالی برسی یا نرسی

 

 

 

 

دست خالی به خانه ی خدا رفتم

خدا هم دستهای خالیم را با دستهای تو پر کرد.

 

 

 

ازم پرسید به خاطر کی زنده هستی؟

با اینکه دوست داشتم با تمام وجود دادبزنم به خاطر تو

بهش گفتم به خاطر هیچ کس

دوباره پرسید پس به خاطر چی زنده هستی؟

با اینکه دلم داد می زد به خاطر دل تو

با یه بغض غمگین گفتم به خاطر هیچ چیز

من ازش پرسیدم تو به خاطر چی زنده هستی؟

در حالی که اشک تو چشمانش جمع شده بود گفت:

به خاطر کسی که به خاطر هیچ چیز،هیچکس زنده است .

 

 

به من  معني عشق روتویاددادی … به من یاددادی که دوست داشتن

 چه رنگیه! قصه عشق رو برام خوندي و كلمه دوست داشتن رو برام

 معنا كردي…به من درس عشق رو ياد دادي ،هرچندکه من خیلی

شاگرد قوی ای نبودم تمام سختي ها و غصه هاي عشق رو توی

گوشم زمزمه كردي ، و منو عاشق خودت كردي! حالا من معناي

واقعي عشق رو از تو ياد گرفته ام و میخوام به اون چيزايي كه بهم

 یاددادی عمل كنم و با عمل كردن به اونا تا قیامت عاشقت بمونم…

عشق براي من خيلي بي معنا بود ، عشق برام زودگذر و پوچ بود

 اما تو با داستاني كه از خودت برام ساختي و خوندي معناي واقعي

عشق رو بهم یاددادی… به تو افتخار ميكنم اي عشقم كه به زيبايي

هر چه تموم تر عشق رو برام تعريف كردي… تو با عشق ورزيدن و

 ابراز دوست داشتنت نسبت به من منو به حال و هواي ديگه ای بردي

 و منو تسليم عشق و دوست داشتن خودت كردي و منم هيچ حرفي در

 مقابل اين دوست داشتن و عشق پاكت نزدم و نخواهم زد حتی مقابل

عشق پاكت سجده هم میکنم… حالاراحت میتونم بالای قله های

  خوشبختی فریاد بزنم که: 

آهاي عاشقا ، من يافتم یافتم یافتم !  …  

اون عشق گمشده اي كه همه به دنبالش بوديم رو من براي خودم پيدا کردم

  آهاي عاشقا اين عشقي كه من پيدا كردم حتی نمونه ای هم توی

دنیا نداره نداره نداره 

آهاي عشق من ، تمام عاشقا رو تو سرزمين عشقت جمع ميكنم تا به

عالم بفهمونم که ذره ای از صفای تورو با تمام هستی عوض نمیکنم 

ذره ای از مهربونیات رو به عالمی نمیفروشم 

دستای گرمت رو با عاشقانه ترین محبتها هم تعویض نمیکنم 

من میخوام به همه بگم که تو تک ستاره ی قلب منی 

میخوام غرور سنگیمو بشکنم و به همه بگم: 

انقدردوستت دارم که به خاطرت تمام عمر صبر کنم 

انقدر دوستت دارم که حلقه ی عشقت رو دستم کنم بی اونکه خودت بدونی

انقدر دوستت دارم که بوی پیرهنت رو به هیچ جواهری توی دنیا

عوض نکنم

انقدر دوستت دارم که بخوام تو لحظه لحظه و ثانیه به ثانیه  ی عمرم

حضور داشته باشی

انقدر دوستت دارم که شبها به خاطر دوری از تو گریه کنم

انقدر دوستت دارم که ..........................

 

اشتباه نکن

تا دنیا دنیاست

تا عمری دارم

تا خون توی رگهام جاریه

قلبم به عشق و به نام تو میزنه

تویی که توی تارو پود وجودم جای داری

 برای همیشه عاشق چشمای مهربون و دستای گرمت میمونم

دوستت دارم

 

بهاری دگر

چه بی نشاط بهاری که بی رخ تو رسید %