اتمام حجت

 

 

به شمدونا سپردم تو نامه تم نوشتم

از تو و هر چی وعده ،بهم دادی گذشتم

چه اشتباهی کردم که اسم تورو اوردم

خوبیش اینه لااقل واست قسم نخوردم

راستی چه عالمی بود اگر بدا نبودن

جدا می شیم ما از هم ،چون خیلی ها حسودن

دیشب تا صبح نشستم زیر نگاه مهتاب

تو خیلی خوبی اما ،فقط تو عالم خواب

عکسا و هدیه هاتم ،می دم به یه واسطه

تا که به خیر و خوشی ، تموم شه این رابطه

حرفای عاشقونه همش مال قدیمه

مث همون حرفا که ماها بهم زدیمه

قول و قرارای ما فایده ای نداره

از فردا مال ما نیس اون دو سه تا ستاره

چون چشمای قشنگت هنوز مث عقیقن

به دل نگیر که می رم ، ادما بی سلیقن

پژمرده می شه کم کم عطر گلای یاسم

خداحافظی نکردم ،پرته یه کم حواسم

هر وعده ای که دادی به هر کسی عمل کن

غصه هاشو یه جوری ،با مهربونی حل کن

نذار که عشقت واسش مشکل و دردسر شه

نذار که از دست تو راهی یه سفر شه

چه وقتایی تلف شد با تو سر قرارا

تکلیفا روشن می شه همیشه تو بهارا

گناه تو همین بود نداشتن صداقت

اما گناه من بود نکردن خیانت

حرفای تو هنوزم رو دل من نشسته

ولی پر غباره این اینه ی شکسته

عاشقی تیره س اما ،چشمای تو روشنه

اونوقت بازم تو میگی اینم گناه منه؟

عاشق که نیستی اما عاشقا نازنینن

اصلا مث تو نیستن مهربونن ،امینن

عشق ما دو تا شده صورت یه مسئله

نقل دو تا عاشق صبور بی حوصله

سفیدی نگاهت ،نابه شبیه برفه

اب می شه زود و فقط به قیمت یه حرفه

دیگه خدانگهدار ،لحظه های قیمتی

من و ببخش عزیزم هر کی داره قسمتی .

 

 

شب رفتنت

 

 شب رفتنت عزیزم هرگز از یادم نمی ره

واسه هر کسی که می گم قصه شو اتیش می گیره

دل من یه دریا خون بود چشم تو یه دنیا تردید

اخرین لحظه نگاهت غصه داشت باز ولی خندید

شب رفتنت یه ماهی ،توی خشکی رفت و جون داد

زلزله خیلی دلارو ،اون شب از غصه تکون داد

غما اون شب شیشه های خونه رو زدن شکستن

پا به پام عکسای نازت ،اومدن تا صبح نشستن

تو چرا از اینجا رفتی ، تو که مثل قصه هایی

گله م از چی باشه ،نه بدی ،نه بی وفایی

شب رفتنت نوشتی ،شدی قربونی تقدیر

نقره اشکای من شد ،توی گردنت یه زنجیر

شب تلخ رفتن تو ،گلدونامون اشکی بودن

قحطی سفیدی یا بود ،همه انگار مشکی بودن

شب رفتنت که رفتی گفتی دیگه چاره ای نیس

دیدم اون بالاها انگار ،عکس هیچ ستاره ای نیس

شب رفتن تو یاسا  ،دلمو دلداری دادن

اونا عاشقن ولیکن  ،تنها نیستن که زیادن

بارون اون شب دسشو از سر چشمام بر نمی داشت

من تا می خواستم ببارم هر کسی می دید ، نمی گذاشت

شب رفتن تو رفتم ، سراغ تنها نوارت

اون که واسم همه چیز بود اره تنها یادگارت

سرنوشت ما یه میدون ،زندگی ولی یه بازی

پیش اسم ما نوشتن ،حقته باید ببازی

شب رفتن تو خوندن ،واسه من همه لالایی

یکی می گفت که غریبی  ،یکی می گفت بی وفایی

شب رفتن تو ابرا ،واسه گریه کم اوردن

اشناها واسه زخم وا شدم مرهم اوردن

شب رفتن تو تسبیح از دس گلدونا افتاد

قلب ارزوهام اون شب واسه همیشه وایساد

شب رفتن تو غربت ،جای اونجا ،اینجا پیچید

دل تو بدون منظور رفت و خوشبختی مو دزدید

شب رفتن تو دیدم ،یکی از قناریا مرد

فرداش اما دس قسمت ،اون یکی رم با خودش برد

شب رفتن تو چشمات راس راسی چه برقی داشتن

این همه ادم چرا من؟ پس با من چه فرقی داشتن

شب رفتنت پاشیدم همه اشکامو تو کوچه

قولتو اروم گذاشتم پیش قران لب طاقچه

شب رفتنت دلم رفت پیش چشمایی که خیسن

پیش شاعرا که دائم از مسافر می نویسن

شب رفتن تو دیدم تا که غم نیاد سراغت

هیچ زمون روشن نمیشه واسه کسی چراغت

شب رفتن تو دیدم خیلیه غمای شاعر

روی شیشه مون نوشتم می شینم به پات مسافر

برو تا همه بدونن سفرم انقدرا بد نیس

واسه گفتن از تو اما ،هیچکی شاعری بلد نیس .

 

 

 

 

 

                                     یکی رو دوست دارم ولی
                                                       نمی تونم صداش کنم 
                                     نمی تونم نيگاش کنم
                                                       نمی تونم که بوسه ای
                                    هديه به گونه هاش کنم
                                                      فقط می تونم دزدکی 
                                    زندگيمو فداش کنم